Кальварыйскія могілкі ў Менску выклікаюць у мяне адчуваньне, нібыта прайшоўшы за браму, трапляеш ня тое, што ў іншы горад, але ў іншы сусьвет. Зрабіўшы некалькі крокаў, пакідаеш савецкі і пасьлясавецкі Минск и раптам трапляеш у Mińsk Litewski, які польскай мовай сваіх помнікаў нагадвае табе некалі вядомыя, а цяпер напаўзабытыя прозьвішчы тутэйшае шляхты. І толькі дзе-нідзе выглядаюць з-за дрэваў высотныя будынкі, нагадваючы, што сучасны горад нікуды не падзеўся і толькі пільнуе, калі ты выйдзеш з цяністае прахалоды могілак, каб агарнуць цябе сваімі сьпякотнымі асфальтавымі абдымкамі...
1
Здымкі я асабліва не ўпарадкаваў, падаю іх у тым парадку, як наздымаў.
2
3
4
5
6
7
8
9
10
Працяг будзе...